Een dode mus (03-12-2005)
Telegraaf Ons dappere volk heeft weer eens laten zien waar een klein land groot in kan zijn. We hebben voor onszelf wederom een duidelijk zichtbaar plekje op de wereldkaart veroverd. Want veertien dagen geleden heeft een medewerker van de firma Duke Faunabeheer in Leeuwarden een musje doodgeschoten en dat lieten we niet zomaar over onze kant gaan. De mus is thans postuum wereldberoemd geworden.
Half november werd in een grote sporthal te Leeuwarden het wereldrecord dominostenen omgooien voorbereid. Tientallen groepen vrijwilligers waren weken in touw geweest om ruim vier miljoen dominostenen op kunstige wijze op een rijtje te zetten. En toen vloog er een mus naar binnen. In zijn vergeefse pogingen om de weg naar buiten te vinden, liet het vogeltje 23.000 stenen omvallen. Het hele wereldrecord stond toen op de tocht. Ten einde raad belde men het bedrijf Duke Faunabeheer uit Lelystad om raad en hulp. Dat bedrijf is in 1991 opgericht door Dick den Hertog. Hij houdt zich onder meer bezig met de bestrijding van plaagdieren en vogeloverlast.
De overheid maakt het hem echter niet gemakkelijk vanwege een groot aantal dikwijls onwerkbare voorschriften en wetten. Die worden gecontroleerd door fanatieke milieuambtenaren, vaak van het soort zoals Volkert van der Graaf, de moordenaar van Pim Fortuyn.
De mus in Leeuwarden was, gezien de grootte van de hal en de kwetsbaarheid van de opgestelde dominoconfiguraties, niet op een diervriendelijke wijze te verwijderen. Zodoende werd het diertje door Arie, de zoon van Dick den Hertog, met één enkel schot uit een zware luchtbuks gedood. De televisie maakte er een gedetailleerd verslag van. En toen verging de wereld.
Iedereen riep ach en wee. Er werden voor de mus condoleanceregisters geopend. Dick den Hertog ontving diverse doodsbedreigingen. Er werden waxinelichtjes ontstoken en een monumentje opgericht, zoals na een vernietigende terroristische bomaanslag. Ook werd er in de media gefilosofeerd over de vraag of een wereldrecord dominostenen omgooien wel opwoog tegen het leven van een mus. Er kwam ook belangstelling voor mussen in het algemeen. Zo realiseerde men zich opeens dat de mus niet alleen een beschermd vogeltje is, maar dat het bovendien in Nederland zeldzaam is geworden. Dat komt onder meer door de moderne huizenbouw die het nestelen van mussen onder de dakpakken vrijwel onmogelijk maakt. Maar ook de drastische veranderingen op het platteland spelen een rol.
Hoe dan ook, het doodgeschoten musje heeft thans zelfs tot Kamervragen geleid. De dierenrechtenorganisatie Een Dier Een Vriend (EDEV) heeft aangifte gedaan bij het openbaar ministerie in Leeuwarden. En Krista van Velzen van de SP wil van landbouwminister Veerman weten of de vogelverdrijvers uit Lelystad wel voldoende op de hoogte zijn van de flora en faunawet. De Stichting Faunabescherming verwacht dat het OM tot vervolging zal overgaan. Kortom, Nederland staat pal voor de belangen van zelfs één musje dat wellicht illegaal en zonder de juiste papieren is doodgeschoten.
Maar als we iets verder kijken dan de dominohal in Leeuwarden, en ook ons geheugen van de laatste tijd een beetje opfrissen, dan ontdekken we nog heel andere dingen die het Friese musje toch wel een beetje in de schaduw stellen. Zo verbruikt ons land per jaar 255.000 muizen, 225.000 ratten, 83.000 kippen, 1300 honden, 235 katten en 64 fretten als proefdieren. Slechts 7 procent daarvan overleeft de proefnemingen. We hebben ook jagers in Nederland. Die schieten per jaar ongeveer 8000 reeën, 1300 wilde zwijnen, 400 edelherten, 500.000 hazen en konijnen en 250.000 fazanten. En dat is nog niets vergeleken bij een land als bijvoorbeeld Frankrijk, waar jaarlijks ruim 200.000 herten, 200.000 wilde zwijnen en 6,5 miljoen hazen en konijnen worden neergeschoten en opgegeten.
In de walvisvaart, waar ook Nederland jarenlang aan heeft deelgenomen, zijn de laatste honderd jaar ongeveer twee miljoen van die prachtige zoogdieren op gruwelijke wijze aan hun eind gekomen. Ze worden thans met uitsterven bedreigd. Voor onze eigen consumptie en voor de export sneuvelen er per jaar ongeveer 14 miljoen varkens, één miljoen koeien, kalveren en schapen, 50.000 geiten en 4000 paarden. Om nog maar te zwijgen over de miljoenen kippen die wij smakelijk opeten.
En als de overheid inderdaad zou besluiten de zaak van de dominomus juridisch te vervolgen, dan is het zinvol even te wijzen op de barbaarse slachtpartijen die diezelfde overheid heeft aangericht tijdens de beruchte varkenspest, de vogelpest en als topper de mond en klauwzeercrisis in 2001, toen minister Laurens Jan Brinkhorst, destijds baas van Landbouw, 275.000 gezonde runderen inclusief de kalfjes en daarnaast het kleinvee op gruwelijke wijze heeft laten afmaken. Slechts enkele tientallen koeien leden werkelijk aan de overigens vrij onschuldige veeziekte.
Gestoord
Ons land kampt met zeer grote problemen op politiek en sociaal terrein. Er heerst thans bij vele landgenoten grote armoede. Er zijn crises op het gebied van het onderwijs, de volksgezondheid en de criminaliteitsbestrijding. Elf asielzoekers verbrandden levend op Schiphol in brandgevaarlijke cellen. Vele mensen zijn zo ernstig sociaal gestoord dat ze hun hele gezin uitroeien, inclusief hun kleine kinderen. En steeds maar weer lees je dan dat de zogenaamde hulpverlenende diensten het niet hebben zien aankomen of niet juist gereageerd hebben op de noodsignalen van buren en kennissen.
Al kluivend op een smakelijke drumstick laten we dat gruwelijke nieuws onbekommerd over ons heen gaan en vernemen en passant dat aan de ziekte aids dit jaar wereldwijd ruim drie miljoen mensen zijn gestorven. Daarna plannen we onbekommerd een heerlijk kerstdiner en een leuke wintersportvakantie. Maar niet nadat we het condoleanceregister voor de Friese mus met grote verontwaardiging hebben getekend. Want dát was een schandelijke daad, daar in Leeuwarden. Gelukkig dat er in Nederland nog justitie is.
|
